news

Novas

O Tribunal de Instancia de Barcelona avala incluír na base do ICIO os elementos esenciais para a actividade

A Sección do Contencioso-Administrativo do Tribunal de Instancia de Barcelona (praza n.º 10), na súa sentenza 239/2026, do 22 de xullo (rec. 49/2026; ECLI:ES:TICA:2026:851), desestima o recurso dunha mercantil contra a liquidación do ICIO xirada pola Inspección do Instituto Municipal de Facenda do Concello de Barcelona tras a reforma dun local comercial.

A sociedade autoliquidara o imposto sobre unha base impoñible de 82.013,50 euros. Rematada a obra, a inspección municipal elevou a base a 161.994,02 euros e esixiu unha cota diferencial de 3.199,22 euros. O recurso de alzada desestimouse primeiro por silencio e despois por resolución expresa, ditada por proposta do Consell Tributari.

A recorrente alegaba falta de motivación e sostiña que a base debe determinarse segundo o proxecto de obra, sen incluír equipos, maquinaria ou mobiliario propios da actividade que por si mesmos non precisan licenza, con apoio en xurisprudencia do Tribunal Supremo e en consultas da DGT. Cuestionaba tamén o valor preeminente dado aos criterios do Consell Tributari e pedía fixar a base en 153.267,99 euros.

O tribunal, por unidade de doutrina e seguridade xurídica, fai seus os razoamentos da sentenza 69/2026, do 20 de febreiro, da praza n.º 11, ditada nun asunto que considera practicamente idéntico e referida a un supermercado. Descarta a falta de motivación. Con cita das SSTS do 16 de decembro de 2003 e do 5 de outubro de 2004, a base do ICIO comprende os elementos técnicos inseparables da obra e sen identidade propia fóra dela, e o criterio determinante non é só a inseparabilidade estrutural, senón tamén a inherencia á finalidade da obra. Naquel caso consideráronse incluídos, entre outros, o aire acondicionado, os mobles frigoríficos, os arcos de seguridade, o rótulo, o toldo e os vinilos.

A sentenza transcrita lembra que lle corresponde a quen pretende excluír unha partida acreditar que é separable e ten autonomía funcional, e aplica o art. 105 LXT ante a falta de proba. O recurso desestímase sen imposición de custas, por apreciarse serias dúbidas de feito e de dereito.

Para a inspección tributaria local, a resolución súmase a outras da mesma sede (prazas 4, 6 e 11) que resolven en igual sentido e sitúan no contribuínte a carga de xustificar, partida a partida, o que debe quedar fóra da base.

O Supremo decidirá se o mobiliario e os equipos necesarios para a actividade integran a base impoñible do ICIO

A Sección de Admisión da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Supremo, mediante o ATS 6174/2026, do 24 de xuño (rec. 6312/2025), admite o recurso de casación preparado pola sociedade que implantou un ximnasio en Madrid contra a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Madrid do 18 de marzo de 2025, relativa á base impoñible do ICIO.

En 2014 a empresa presentou declaración responsable para implantar a actividade nun local e autoliquidou o imposto. Tras unha inspección, a Agencia Tributaria Madrid aprobou en 2018 unha liquidación definitiva que levaba á base impoñible mobiliario, máquinas de ximnasia e equipos de imaxe e son. O xulgado do contencioso-administrativo excluíu esas partidas por entender que non son construcións, instalacións nin obras; o TSX de Madrid revogou a sentenza e incluíunas todas, agás as pechaduras dos armarios dos vestiarios, ao considerar gravados os aparellos, unidos ou non á obra, sen os que a actividade non é posible.

A cuestión con interese casacional consiste en determinar se o custo de adquisición do mobiliario, equipos e demais elementos mobles necesarios para a actividade empresarial, fabricados por terceiros fóra da obra e achegados a ela, debe integrarse na base impoñible cando figuren no proxecto global comprendido na declaración responsable ou se, pola contra, teñen singularidade, identidade propia e carácter separable respecto da instalación principal e o seu valor debe excluírse. A norma que se interpretará é o artigo 102.1 do texto refundido da Lei reguladora das facendas locais.

O auto repasa a xurisprudencia da Sala: exclúese o custo dos equipos, maquinaria e instalacións construídos por terceiros fóra da obra e incorporados a ela, agás o da súa instalación, pero non o dos que son elementos técnicos inseparables da obra, figuran no proxecto para o que se solicita a licenza e carecen de identidade propia. Aprecia que a sentenza recorrida parece afastarse dese criterio ao atender a que os elementos son necesarios para a actividade, e que a cuestión se resolve de forma contraditoria por distintos órganos xudiciais.

O auto non decide o fondo e remite as actuacións á Sección Segunda. A futura sentenza deberá aclarar se se gravan todos os elementos necesarios para a actividade ou só os inseparables da obra, criterio relevante para comprobar o ICIO no acondicionamento de locais.

O TSXG confirma que a maquinaria imprescindible para a actividade licenciada integra a base impoñible do ICIO

A Sección Segunda da Sala do Contencioso-administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, na súa sentenza 218/2025, do 26 de maio (rec. 4377/2024, ECLI:ES:TSJGAL:2025:4243), desestima o recurso de apelación dunha empresa fronte á sentenza do Xulgado do Contencioso-administrativo n.º 4 da Coruña que confirmara unha liquidación do ICIO practicada polo Concello de Cerceda.

O concello concedera licenza para a ampliación dun conxunto industrial co fin de habilitar a maquinaria e os equipos necesarios para a gasificación de fariñas cárnicas de categoría 1 e o seu aproveitamento como combustible. Tras un procedemento de inspección iniciado en xaneiro de 2022, a liquidación incrementou a base impoñible declarada no importe da maquinaria, cun aumento da cota de 50.381,30 euros.

A apelante sostiña que ese custo debía quedar fóra da base impoñible porque os equipos do módulo de gasificación poden substituírse ou mesmo retirarse, e a nave podería acoller outra maquinaria.

A Sala lembra o artigo 102.1 do TRLHL e a doutrina do Tribunal Supremo (sentenzas do 14 de maio de 2010, rec. 22/2009, e do 15 de febreiro de 2013, rec. 3934/2011) e conclúe que a base impoñible non se limita á obra civil, que tamén integra equipos e maquinaria, pero só os necesarios para o fin ao que se destina a obra. O decisivo non é a posibilidade de separar fisicamente o elemento, senón o seu carácter prescindible ou imprescindible para a actividade definida no proxecto licenciado.

No caso, os equipos condicionaban a propia obra civil: a memoria do proxecto xustificaba superar a altura máxima de 12 metros pola necesidade de dispoñer dunha altura libre de polo menos 14,25 metros para a súa instalación e mantemento. A sentenza confirma a inclusión da maquinaria na base impoñible e imponlle as custas á apelante co límite de 1.000 euros.

Para a xestión e a inspección do ICIO en instalacións industriais, a sentenza sitúa a análise no proxecto para o que se solicitou a licenza e na vinculación entre obra e actividade: que os equipos se poidan desmontar ou substituír non abonda para excluír o seu custo.

IIVTNU

O Tribunal Constitucional, mediante unha nota informativa, anticipa o fallo que por maioría e có voto en contra de dous maxistrados desestima o recurso de inconstitucionalidade presentado contra a regulación do IIVTNU mediante o Real Decreto-Lei 26/202, ao considerar que existía extraordinaria e urxente necesidad.

Etiquetas: IIVTNU, constitucional

Resolución TEAC de 25 de Muño de 2019

Dirímese ei os grandes establecementos que abrollaron nos últimos anos deben clasificarse no grupo 661 ou se, pola contra, poden cursar unha alta de comercio ao por menor por cada produto que vende.

Etiquetas: IAE